Herşeyin farkında olan bir çocuk için bezden külota geçişin daha kolay olacağını düşünmüştüm. Ama çok yanıldım. Bir yandan 2 yaş sendromunun getirdiği inatlaşma bi yandan acemiliğim bu süreci kabusa çevirdi.
Küçük tuvalet olayını 1. hafta dolmadan çözdü. Ama büyük tuvalet olayına karşı acayip bi direnç geliştirdi. Tuvalete yapmayı reddediyor, hatta hiç yapmamayı tercih ediyor. Sürekli "büyük" geldiğinde acıyo, karnım ağrıyo mızıldanmalarıyla evin içinde dolanıp duruyor. 2 hatta 3 gün tutuyor. Hatta herkesin bildiği bir ilaca da başladık kabızlık sorunu varsa çözülsün diye ama yok. Bizim tespitimiz psikolojik olduğu yönünde. Hani şu kendisinden bir parça zannetme olayı.
1 ayı doldurduk ve hala bu sorunu çözemedik, belki de biz (zeynep ya da ben) bi yerlerde yanlış yaptık.
Haftasonu olayın normal bişi olduğunu anlatmak için resimler çizip yemeğin vucudumuzda ilerleyişini bile anlattım. Hatta youtube da Tuvalet eğitimi yazınca Opetin hazırlattığı animasyon filmleri defalarca birlikte seyrettik. Birkaç yabancı animasyon da (toilet training) bulduk. Bakalım işe yarayacak mı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder