Git-me-dim

Her akşam işten eve vardığımda kuzucuğum beni "anne deldiii" diye sevinçle karşılıyor. İçinin kıpır kıpır olduğu her halinden belli oluyor. Ona bakan Ayla'nın pabucu dama atılıveriyor biranda.  Elimdekileri bile bir yere koymama tahammulü olmuyor bu anlarda. Dolayısıyla yanına oturuyorum ve onunla ilgilendiğimi göstermek için neler yaptığını soruyorum. Dün akşamda yine aynı şekilde kapıda anahtar sesini duyan kuzucuk beni kapıda "anne deldiii" diye karşıladı. Hemen elimdekileri kapı önüne bırakıp odaya gittik, konuşmaya başladık. Soru cevap şeklinde tabii.
Anne:
-Bugün Atta gittin mi Miray?
Miray:
- Git ME dim.
Anne:
-?!!
Tabii ki şaşkınlığımı üzerimden atmam zaman aldı. Nasıl yani olumsuzluk ekini ne ara öğrenivermişti. Aylaya sordum. Gerçekten bütün günü evde geçirmişlerdi. Hemen kuzucuğa bişeyler giydirip, bir de Aylanın bir akrabasının Miraya hediye ettiği güneş gözlüğünü alıp kızımla dışarı çıktık. Kapı önü bile olsa dışarı çıkmak kuzucuğu rahatlatıyor. Arada gözlüğünü gösterip -Miyay göslük, anne gözlük yok- diye de durum tespiti yapıyor. 3 kelimelik cümleler ise ayrı bir şoktu tabii benim için. Onlara da yaklaşık 1 ay önce yine bu soru cevaplardan birine "Miyay mama yedi" şeklinde cevap vererek başlamıştı. Bu aralar çoğu cevabına adı ile başlıyor. Çok da tatlı oluyor :) Eğer ismini kullanmıyorsa sonuna "m" harfini mutlaka ekliyor. "Mama yedim" gibi.
Geçen akşam da Pepeden öğrendiği doğumgünü şarkısıyla karşıladılar beni. Gerçi şarkı "İyi ki doğdun babaaaaaaaaa" şeklindeydi ama olsun. Biz onun daha sonra iyiki doğdun anne-Miray- etc. ya çevirdik.
Bu aralar şarkıları kendi kendine söylemeye başladı. Daha önce bizim söylediğimize eşlik etmeye çalışıyordu. Birşeylerle oynarken şarkıyı da mırıldanıveriyor. Geçen koltuğa çıkmaya çalışırken bir yandan da reklamlardan öğrendiği "Bibibibine bakabaka" şarkısını mırıldanıyordu.

Kuzucuk beni hergün şaşırtmayı başarıyor...