Sabah kızımla kalkıp kahvaltı ettikten sonra hazırlanıp metroya binmek üzere yola koyulduk. Normal insan yürüyüşüyle 10 dakika alan yol bizim için daha uzun süreceğinden buraya ulaşım konusunda komşudan yardım aldık. Metroyu seviyorum. Çünkü kızımla rahat rahat binebildiğimiz ender ulaşım araçlarından.
Metrodan indik ve daha önümüzde yarım saat süre vardı. Biz de sahilde gemi ve kuşlara bakarak vakit geçirdik.
Ve tiyatro. İlk kez izlediğinden sessiz ve ilgili bir şekilde takip etti. Bence güzel bir oyundu, gölgeyi kullanmaları çok hoşumuza gitti. Çocukların laf atmalarına sessiz kalmamaları da güzeldi. Ama şu ingilizce öğretmeye çalışma sevdası neyin nesiydi pek anlayamadım! O yüzden biraz "okulda ders" tadı vardı oyunda.
Ha bir sitemde uzun boylu anne babalara. Bari azıcık eğik otursanız da arkadaki minikler görebilse.
Oyun çıkışında boyamak için birer sayfa dağıttılar. Boya kalemlerimiz dışarıdaki cafede masaların üzerinde bizleri bekliyordu.
Çıkışta teyze ve dayı bizi bekliyordu. Hep birlikte Kadıköy'ün sokaklarına daldık. Kuzucuk bulduğu bütün su birikintilerine basmayı ihmal etmedi. Çiyada bir çorba içen kuzu, tatlıyı yemek için Baylana doğru giderken yorgunluk ve uyku belirtisi verince eve dönmek için koştura koştura metroya gittik.
Metrodan indikten sonra yağan yağmurda elinde şemsiyesi, bütün su birikintilerine basa basa giden bir kuzu vardı. Eve varmamız rahat bir yarım saati bulmuştur. Sırılsıklam eve vardık ama hala eve girmek istemiyordu. Çukulata faktörü ile eve soktum:)
Uyumadan önce defalarca tiyatroda gördüklerini anlattı, anlattırdı.
-Bis tiyatroya dittik.
-Kedi ile köpek dans etti.
-Kedinin kuyruğu sıkıştı. Sonra kurtuldu dimi anne?
-Kurdele salladılar.
- Kedi köpekten korkuyodu dimi anne?
-Hangi şarkıyı söledik? (Daha dün annemizin)
...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder