29 Mart 2013 Cuma

Gezi-Adana-Niğde-Kapadokya-Mersin-Adana-İstanbul

İlk uçak deneyimi yazısının  devamı burada:)

Kaan ve ailesi ile tatlı bir yolculuktan sonra Niğdeye Rüveyda ve Efelere vardık. Ama kuzum uyuyakalmıştı. Oysaki Rüveyda ablası onu büyük bir heyecanla bekliyordu. Yüzündeki hayalkırıklığı ifadesinden dolayı Mirayı uyandırıp uyandırmama arasında gittim geldim. Ama bir süre sonra zaten kuzu kendisi uyandı ve sırf bu kavuşmalarını seyretmek için bile bu yolculuk yapılabilirdi. Rüveyda Mirayı kardeşi gibi, Mirayda onu ablası gibi seviyor ve birlikte de çok eğleniyorlar. Tabii bu oyun aralarında kuzu "anne hala burda mı acaba" diye kontrollerini eksik etmiyor.

 
Gece yattığı yeri arama derdi dışında bizim için keyifli bir 3 gündü.İlk gün 3 aile birlikte ev muhabbetleri ile geçti. Kaan-Efe ile Miray-Rüveyda ile çok mutlu idi.
İkinci gün çocuklar okula giderken biz Kapadokyaya doğru yol aldık. Soğuktu ama sıcak yaz gününde dolaşmaktan daha iyidir diye düşünüyorum. Üstelik sakindi. Açık alana çıkarken sütümüzü yanımıza almadığımız için kuzu yine bizi yine zorladı ama herşeye rağmen gezebildik. Kediler, kuşlar börtü böcekler iyiki var kuzuyu bunlarla oyalarken biz rahat rahat bir iki oyuk kilise gezebildik.
 
 
Üçüncü gün Mersine geçtik. Bı sefer çocuklar için okuldan izin alındı. Hepbirlikte Tantuni, Künefe keyfi yaptık, azıcık şehir turu ve sahil keyfi yaptık. Sahildeki parkta 3 kuzu da çok eğlendi. Apartman çocuğu bunlar, açık alanı görünce önce bocaladılar. Sonra da biz onları toplayamadık :)


Tabii ben de durumu değerlendirip hemen bi kahve keyfi yapıverdim.

Adana ve dönüş için uçağa biniş. Dönüş yolculuğumuz gerçekten zordu. Ayrılmanın verdiği sıkıntı mı, yoksa yorgunluk mu, yoksa uçak korkusu mu bilemedim kuzu herşeye itiraz eder oldu.
-Ben bu uçağa binmicem. Öbür uçağa binelim.
-Bu uçak düşecek ben binmem. (Anne ile baba dumur vaziyette)
-Ben kucağına oturcam
-Pencere kenarına oturmam
-Kemeri bağlamıcaaam vs vs bi dolu itiraz
Hostes ablaya teşekkür ederiz biraz olsun sakinleştirebilmek için oldukça dil döktü.

Uçakta kuzunun bizzat kendisi tarafından yapılmış innovatif bir çalışma;
Bir paket kek, içilmiş içinde azıcık kalmış su olan pet şişe ile
Kekler yüzer mi anne? çalışması :)

 
Veee gece 12 de eve varış. Şükür kuzu eve varınca sakinleşti ve uyudu
Sonuç: Herşeye rağmen kuzuyla gezmek güzel. Gezmeye devam...
 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder